هفته چهارم

بازی جدید

یک روز زیبا در سنجابستان، بچه‌ها دور هم جمع شده بودند، اما مثل همیشه خوشحال نبودند. برفین دستش را که در یک گچ سفید بسته بود، به آرامی بالا آورد و به نرمین گفت: «دستم درد می‌کند و نمی‌توانم با شما بازی کنم. من حتی نمی‌توانم از درخت بالا بیایم و حوصله‌ی بازی هم ندارم.» پرسنج، نرمین، دم‌دراز و پرزی که دور او جمع شده بودند، با ناراحتی به هم نگاه کردند. دم‌دراز گفت: «من دلم یک بازی جدید می‌خواهد.» پرزی گفت: «ولی ما نباید برفین را تنها بگذاریم.» نرمین که همیشه به فکر راه‌حل‌های جدید بود، گفت: «بذار فکر کنم…!» چند لحظه‌ای سکوت شد تا اینکه خانم سنجابی، مربی مهربان، با لبخند وارد شد و گفت: «سلام بچه‌ها! چه خبر است؟ چرا این‌قدر ناراحتید؟» نرمین توضیح داد: «برفین دستش شکسته و نمی‌تواند از درخت بالا بیاید و با ما بازی کند.» خانم سنجابی به فکر فرو رفت و سپس گفت: «ما می‌توانیم بازی‌های جدیدی پیدا کنیم که همه‌ی بچه‌ها، حتی برفین، بتوانند شرکت کنند. من یک پیشنهاد دارم!» بچه‌ها با خوشحالی به خانم سنجابی گوش دادند که می‌گفت: «می‌توانیم مسابقه بدهیم که با استفاده از یک دست، بلوط‌هایی را که روی زمین ریخته‌اند، جمع کنیم. هر کس توانست با یک دست بلوط بیشتری پیدا کند و جمع کند، برنده است.» دم‌دراز با هیجان گفت: «این فکر خیلی جالبی است! حتی برفین هم می‌تواند در آن شرکت کند.» همه سرحال شدند و از درخت پایین آمدند تا این بازی را انجام دهند. برفین هم که دید می‌تواند در این بازی شرکت کند، وارد بازی شد و حسابی بازی کرد. همه خسته شدند و زیر سایه‌ی درخت بلوط بزرگ استراحت کردند. فکری به ذهن پرزی رسید و گفت: «یک بازی دیگر! بیایید بدون استفاده از دست روی شاخه‌ها راه برویم و مراقب باشیم که زمین نخوریم.» خانم سنجابی گفت: «خیلی فکر خوبی است! اما باید فکری برای بالا رفتن برفین از درخت هم بکنیم. چه‌کار کنیم که برفین و بقیه، که نمی‌توانند از درخت بالا بیایند، مثل خرگوش‌ها و لاک‌پشت‌ها هم بتوانند با ما بازی کنند؟» بچه‌ها به فکر فرو رفتند تا اینکه نرمین با خوشحالی گفت: «می‌توانیم یک سطح شیب‌دار بسازیم که برفین بتواند از آن بالا بیاید. این‌طوری حتی با دست شکسته هم می‌تواند بالای درخت بیاید و با ما بازی کند.» همه با شوق به جمع‌آوری چوب و ساخت یک سطح شیب‌دار مشغول شدند. بابا سنجار هم به کمکشان آمد. پس از تلاش‌های زیاد، سطح شیب‌دار آماده شد. برفین با کمک دوستانش به آرامی از آن بالا رفت و وارد کلاس شد. همه با خوشحالی دور هم جمع شدند و بازی‌های جدید را شروع کردند. مسابقه‌ی با یک دست بلوط چیدن و بازی بدون دست روی شاخه‌ها، همه را سرگرم و خوشحال کرد. در پایان روز، وقتی آفتاب غروب کرد، بچه‌ها دور هم، خوشحال از بازی‌های جدیدی که امتحان کرده بودند، نشسته بودند.