هفته سوم

مهمانی سنجابستان

سنجابک‌ها تصمیم گرفته بودند یک مهمانی بزرگ در سنجابستان بگیرند و دوستانشان را از همه‌ جای جنگل دعوت کنند. نرمین و برفین مشغول نوشتن لیست مهمان‌ها بودند و با شور و شوق اسم حیوانات مختلف را روی یک برگ بزرگ می‌نوشتند: خرگوش‌ها، موش‌کورها، قورباغه‌ها، گنجشک‌ها و حتی پروانه‌های رنگارنگی که همیشه دور سنجابستان پرواز می‌کردند. خانم سنجابی که با لبخند به آن‌ها نگاه می‌کرد، پرسید: «اگر گفتید در هر مهمانی به چه چیزی نیاز داریم؟» نرمین فکر کرد و گفت: «بگذارید فکر کنم…» و سپس با هیجان ادامه داد: «آهان! پذیرایی! باید برای مهمان‌ها خوراکی آماده کنیم.» برفین بلافاصله گفت: «بله… مثلاً کیک گردو!» دم‌دراز با خوشحالی گفت: «پف‌فیل بلوط! همه دوستش دارند.» خانم سنجابی از بچه‌ها پرسید: «مطمئنید همه‌ی مهمان‌ها این خوراکی‌ها را دوست دارند؟» پرزی، که کمی نگران شده بود، گفت: «درسته… شاید بعضی‌ها این خوراکی‌ها را دوست نداشته باشند. پس باید چه‌کار کنیم؟» خانم سنجابی پیشنهاد داد: «به نظرم بهتر است از خودشان بپرسیم. هرکس می‌تواند از دوستانش بپرسد که چه چیزی دوست دارند تا ما برای مهمانی آماده کنیم.» همه‌ی سنجابک‌ها با این پیشنهاد موافقت کردند. هرکدام به سراغ یکی از حیوانات جنگل رفتند و قرار شد با کمک بزرگ‌ترها چیزی آماده کنند و با خود بیاورند. دم‌دراز پیش دوستش گوش‌دراز رفت؛ گوش‌دراز گفت که عاشق هویج است. برفین که با قورقوری دوست بود، پیش او رفت و دوست قورباغه‌اش گفت که از خوردن حشرات خوشمزه لذت می‌برد. پرزی با گنجشک‌ها صحبت کرد و فهمید گنجشک‌ها علاقه‌مند به دانه‌های مختلف و میوه‌های خشک هستند. اما نرمین نمی‌دانست سراغ چه حیوانی باید برود؛ او ناراحت بود که نتوانسته اطلاعاتی به دست آورد. وقتی زمان مهمانی شد، سنجابک‌ها یک سفره‌ی بزرگ در سنجابستان پهن کردند. سفره پر از غذاهای متنوع بود! هویج تازه، حشرات کوچولو، دانه‌ها و میوه‌های خشک و سایر خوراکی‌ها. دوستان سنجابک‌ها یکی‌یکی به سنجابستان آمدند. خرگوش‌ها از دیدن هویج‌های تازه شاد شدند، قورباغه‌ها از خوردن حشرات لذت بردند و گنجشک‌ها به دانه‌ها و میوه‌های خشک نوک می‌زدند. اما سنجابک‌ها دیدند چیزی که خودشان دوست دارند در سفره نیست! در همین لحظه نرمین با ناراحتی وارد شد، در حالی که یک کیک گردویی بزرگ و خوشمزه در دست داشت. او فکر می‌کرد که نتوانسته چیز خوبی با خود بیاورد اما وقتی بقیه‌ی سنجابک‌ها کیک را در دست نرمین دیدند، با خوشحالی به سمتش رفتند. نرمین که دید همه از چیزی که آورده خوشحال هستند، با لبخند کیک خود را داخل سفره گذاشت. پرسنج گفت: «نزدیک بود یادمان برود که چیزی برای سنجابک‌ها بیاوریم. خوشحالم که به فکر ما هم بودی!» مهمانی با شادی و خنده و پر از لحظات به‌یادماندنی به پایان رسید.