هفته دوم

پاییز

سنجابک‌ها در سنجابستان مشغول بازی بودند، اما دم‌دراز خیلی خوشحال نبود. خانم سنجابی گفت: «دم‌دراز، به نظرم کمی ناراحت هستی.» دم‌دراز با ناراحتی گفت: «بله، خانم سنجابی! پاییز اصلاً خوب نیست. من نمی‌توانم امروز با بچه‌ها قایم‌باشک بازی کنم. قایم‌باشک بازی کردن توی پاییز اصلاً خوب نیست، چون نمی‌شود پشت برگ‌ها قایم شد. تازه پرنده‌ها هم راحت‌تر ما را می‌بینند و نمی‌توانیم از خانه خیلی دور شویم.» برفین که همیشه سعی می‌کرد دوستانش را خوشحال کند، کمی فکر کرد و گفت: «اما من پاییز را خیلی دوست دارم! چون می‌شود بازی‌های جدیدی در پاییز انجام داد. مثلاً از روی درخت می‌پرم پایین و روی برگ‌های خشک‌شده می‌افتم و اصلاً دردم نمی‌گیرد. انگار زمین پر از تشک نرم شده است! وقتی زمین پر از برگ باشد، خیلی خوش می‌گذرد.» پرزی با لبخند گفت: «من هم از پاییز خوشم می‌آید. می‌دانید چرا؟ چون با برگ‌های خشک‌شده برای خودم گل‌سر درست می‌کنم. برگ‌های خشک‌شده خیلی قشنگ‌اند و می‌توانم با آن‌ها چیزهای زیبایی بسازم.» برفین دستی روی شکمش کشید و گفت: «مامان ساجر توی پاییز یک خورشت خیلی خوشمزه درست می‌کند که فقط با برگ‌های خشک‌شده می‌شود آن را پخت. ما همیشه این غذا را توی پاییز می‌خوریم. خیلی خوشمزه است، بویش هم عالی است!» خانم سنجابی که به صحبت همه‌ی بچه‌ها گوش کرد، گفت: «بچه‌ها! موافقید کاردستی درست کنیم؟ بیایید بیرون برویم و هر کس یک برگ انتخاب کند و با خود بیاورد.» دم‌دراز وقتی داشت روی برگ‌ها راه می‌رفت، چشمش به یک برگ خیلی زیبا افتاد. این برگ، چند رنگ پاییزی مثل زرد، قرمز، نارنجی و کمی سبز را توی خودش داشت. دم‌دراز با دقت آن برگ را برداشت و به کلاس آورد و به دوستانش نشان داد. همه از دیدن برگ رنگارنگ خوشحال شدند و هر کدام درباره‌ی زیبایی‌های پاییز چیزهایی گفتند. دم‌دراز هم دیگر از پاییز ناراحت نبود. او فهمیده بود که هر فصلی زیبایی‌های خودش را دارد و می‌توان از آن‌ها لذت برد.