هفته چهارم

تشکر از مادربزرگ

سنجابک‌ها در جنگل می‌گشتند و بازی می‌کردند. کنار هم نشستند تا کمی استراحت کنند. پرسنج گفت: «چه بوی خوبی می‌آید، انگار برگ‌های کدو بوی کلوچه می‌دهند.» دم‌دراز یواشکی خندید اما چیزی نگفت. برفین برگ‌ها را بو کرد و گفت: «بوی کلوچه می‌آید ولی از برگ‌ها نیست.» نرمین گفت: «بوی کلوچه‌ی بلوطی است.» دم‌دراز خندید و کیفش را باز کرد. بوی کلوچه‌ی بلوطی در همه‌جا پخش شد. دم‌دراز پاکت کلوچه را بیرون آورد و گفت: «مادربزرگ من برایتان یک هدیه فرستاده.» برفین یک کلوچه برداشت و گفت: «وای، چقدر گرسنه بودم! چه مادربزرگ مهربانی!» نرمین به کلوچه‌اش گاز زد و گفت: «می‌خواهی ما هم برای مادربزرگت یک هدیه درست کنیم؟» پرسنج گفت: «من می‌توانم برایش یک گردنبند با فندق درست کنم.» برفین گفت: «مادربزرگ پایش درد می‌کند، من می‌توانم برایش بلوط جمع کنم.» پرزی گفت: «روغن بادام هم برای درد خوب است، من از مامان سنجابی برایش روغن بادام می‌گیرم.» نرمین گفت: «من هم با برگ‌هایی که روی زمین ریخته برای مادربزرگ یک کاردستی درست می‌کنم.» هرکدام از سنجاب کوچولوها به یک سمت رفتند. پس از چند دقیقه با هدیه‌شان برگشتند و با هم به خانه‌ی مادربزرگ رفتند تا او را حسابی خوشحال کنند.