هفته سوم

میای باهم بازی کنیم؟

یک روز صبح که نرمین از خواب بیدار شد و صبحانه‌اش را خورد، پیشِ مامان ساجر رفت و گفت: «مامان ساجر! میای با هم بازی کنیم؟» مامان جواب داد: «من امروز خیلی کار دارم. اگر کمکم کنی تا با همدیگر کارهای خانه را انجام بدهیم، می‌توانیم بعدش حسابی با همدیگر بازی کنیم.» نرمین کمی فکر کرد و گفت: «آخه من بلد نیستم به شما کمک کنم.» مامان ساجر گفت: «می‌توانیم امتحان کنیم، موافقی؟ اول از همه باید این وسایلی که توی اتاق ریخته را با همدیگر جمع کنیم و سر جایش بگذاریم.» وقتی این کار را با هم انجام دادند، نوبت شستن ظرف‌ها بود. بعد هم مامان آشپزخانه را جارو می‌کشید و نرمین هم اتاق را جارو می‌زد. همین‌طور که مشغول جارو کشیدن بودند، صدای قاروقور شکم نرمین بلند شد و یادش آمد که از بعد صبحانه چیزی نخورده. مامان از او خواست تا برای ناهار تعدادی بلوط جمع کند تا با هم سوپ بلوطی درست کنند و بخورند. بعد از ناهار هم بقیه‌ی کارهای خانه را همراه مامان انجام دادند و بالاخره کارها تمام شد. وقتی همه‌ی کارها انجام شد، دیگر حسابی خسته شده بودند و استراحت کردند. همان‌طور که دراز کشیده بودند، مامان با انگشت‌هایش روی آسمان شکل حیوانات مختلف را می‌کشید و نرمین حدس می‌زد که چه حیوانی است و با هم صدای آن حیوان را درمی‌آوردند. بعد از اینکه حسابی بازی کردند، نرمین گفت: «مامان، من خیلی خوشحالم که امروز به شما کمک کردم، به من خیلی خوش گذشت. می‌شود از این به بعد همیشه در کارهای خانه به شما کمک کنم؟» مامان ساجر با لبخند گفت: «بله عزیزم، حتماً.» نرمین گفت: «می‌شود حالا یک قصه برای من تعریف کنید؟» هنوز قصه‌ی مامان شروع نشده بود که نرمین خوابش برد.