هفته دوم

معلم قهرمان

قرار شد خانم سنجابی برود تا برای پدر و مادر بچه‌ها خبر بیاورد؛ اما هنوز نیامده بود. آن‌ها دایکو را فرستادند تا بفهمند چه اتفاقی افتاده. دایکو دید ماهان و آقای کج‌کلاه سوار ماشین شدند و بچه‌ها هم داخل ماشین هستند. خانم سنجابی هم آخرین نفر بود که با سرعت داخل ماشین پرید. خانم سنجابی که از کار سنجاب‌ها خیلی ناراحت بود، به آن‌ها گفت: «بچه‌ها، پدر و مادرهای شما خیلی نگران شدند، نباید این کار را می‌کردید.» برفین گفت: «آخه ما فقط می‌خواستیم سوار هواپیما بشیم.» خانم سنجابی گفت: «شهر برای حیوانات جای خوبی نیست بچه‌ها. حالا همگی باید کاری کنیم که آقای کج‌کلاه ماشین را نگه داره تا ما پیاده بشیم.» بچه‌ها با کمک همدیگر در صندوق را باز کردند، اما باد خیلی شدیدی می‌آمد. خانم سنجابی ماهان را صدا کرد، اما ماهان صدایش را نشنید. خانم سنجابی گفت: «باید همه با هم صدا کنیم.» «یک، دو، سه!» همه بچه‌ها با هم گفتند: «ماهاااااان…» این بار هم ماهان صدای آن‌ها را نشنید. خانم سنجابی گفت: «پس باید صبر کنیم تا زمانی که خودشون ماشین را نگه دارند.» کمی بعد آقای کج‌کلاه ماشین را نگه داشت تا از باغ‌های میوه چند سبد میوه بخرد. آقای باغبان در صندوق را باز کرد تا سبدهای میوه را داخل آن بگذارد. اما… باغبان به محض دیدن سنجاب‌ها حسابی غافلگیر شد و گفت: «سَ… سَ… سنجاب توی ماشینه، آقای کج‌کلاه!» تا ماهان و پدرش برسند، سنجاب‌ها از ترس فرار کردند و بالای تیر چراغ برق رفتند. ماهان و آقای کج‌کلاه دنبال سنجاب‌ها رفتند. ماهان گفت: «بچه‌ها، بیایید پایین، این‌جا کسی با شما کاری نداره.» بچه‌ها هم به ماهان اعتماد کردند و پایین آمدند. آقای کج‌کلاه گفت: «اول باید میوه‌ها را برسونم خونه، بعد از اون شما را برمی‌گردونم جنگل.» ماهان خوشحال شد و گفت: «چه عالی! همگی بریم خونه‌ی ما، هم میوه می‌خوریم هم آجیل.» سنجاب‌ها خیلی خوشحال شدند. خانم سنجابی هم لبخند زد و از آقای کج‌کلاه تشکر کرد.